Het verhaal ds. Yang-Won Son, Zuid-Korea

Gisteren film gezien van Koreaanse ds. Yang-Won Son, die zijn leven gaf voor de verzorging van mensen met lepra, een overtuigd christen. Dat leverde hem vijf jaar (1940-1945) gevangenis op omdat hij niet boog voor de Japanse eis Shinto (ook) te vereren. Hij hield het in de gevangenis uit vanuit de overtuiging dat dit lijden om Christus’ wil was en als gehoorzaamheid om geen andere goden naast God te hebben. In 1948 werden twee zonen van hem door een misdadiger vermoord. Deze man, Jae-Sun Ahn, werd vervolgens ter dood veroordeeld, maar… ds. Son zond zijn dochter, Dong-Hee Son, naar de rechtbank met het dringend verzoek de misdadiger vrij te laten omdat hij (Son) deze jongeman als zoon wilde adopteren!!! Zijn reden was: ‘heb uw vijanden lief als uzelf’, Hij zei als ik nu dit ene gebod (naaste liefhebben, zelfs vijand) niet zou gehoorzamen, dan zijn al die vijf jaar van gehoorzamen aan het eerste gebod voor niets geweest. De adoptie ging door en Son heeft als liefhebbende vader hem opgevoed in de weg van de Heer. In 1953, op de laatste dag voor het totstandkomen van staken van de strijd van de oorlog tussen Noord- en Zuid-Korea werd Son, die als ‘agitator’ (lees: overtuigd christen) door de Noord-Koreanen gevangen genomen was, door hen gefusilleerd, gewoon uit woede vanwege het moeten toegeven niet gewonnen te hebben.
De geadopteerde zoon is later getrouwd en een zoon gekregen, maar nooit verteld aan zijn zoon, Kyung-Sun Ahn, dat hij (de vader dus) zijn leven te danken had aan ds. Son. Wel gaf hij op zijn sterfbed de hint een bepaald boek te gaan lezen dat een dochter van ds. Son had geschreven over de hele geschiedenis. Bij het lezen van dat boek realiseerde de zoon dat zijn vader die moordenaar was geweest. Deze zoon is toen theologie gaan studeren en is nu predikant. Hij heeft van dit hele verhaal zelf een film gemaakt waarin hij zelf de verbindende teksten verzorgd, en met name mensen opzoekt en laat spreken over de hele geschiedenis. Hij gaat ook naar die dochter-auteur van in de tachtig (die het heel moeilijk heeft gehad met haar adoptiefbroer [‘hoe kan ik een moordenaar van mijn broer een broer noemen?’], maar heeft later haar houding herzien, en op de film vertelt ze bij de graven van de twee broers aan de dominee met dankbaarheid dat ze haar adoftiefbroer alles heeft vergeven. Ze omarmt en dat ze blij is dat zijn zoon haar heeft geholpen haar hele verhaal te vertellen. Het boek over Son (door zijn dochter dus) is in het Koreaans geschreven en (alleen nog maar) vertaald in het … Japans (sic!). Engelse of Nederlandse vertaling hangt nog in de lucht. Wie weet, ooit…

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s