Na de maaltijd

Het avondeten was weer uit de kunst. Lyda weet al gauw de weg te vinden in de supermarkt en fabriceert de heerlijkste spijzen. Ook al oefenen we min of meer regelmatig met ‘met stokjes eten’, het is toch wel prettig als je vork, lepel en mes in je binnenzak hebt gestopt. Op een bepaald moment willen de stokjes niet meer. Dan zit jij honger te lijden, terwijl disgenoten heerlijk en onbekommerd hun gang gaan. Een andere oefening is dat je op de grond zit aan lage tafeltjes. Die zijn niet gebouwd op Europese maten. Dus wordt de afstand tussen tafel en mezelf groter dan die voor de Koreaanse vrienden. Het betekent dat ik mijn eten (met stokjes uiteraard) ook nog eens over een langere afstand moet vervoeren, met daartussen schrikbarend schone vloer. De angst slaat je om het hart als je bedenkt dat jij straks zit te knoeien op de vloer. En bovendien nog geen hap binnen hebt gekregen. Echter, vrees niet: thuis hebben we van alles te eten. We vallen heus niet om van de honger. Bovendien trekken we ons er niets van aan dat alles uitermateĀ pedis is. Wat zou daar nu weer achter zitten?

Advertisements
Standard

Overwegingen na 2 week Korea

LS.,
Hoe verwerk je de ontmoeting met de Koreaanse cultuur in 14 dagen? Alsof dat zou kunnen. Zeker als je op een campus van een Seminary zit is de kennismaking heel gelimiteerd. Alleen op zondagen ontmoet je mensen uit het ‘normale’ leven.

Standard

KTS

We raken een beetje ingeburgerd in Zuid-Korea, tenminste als je onze Alien Registration Card moet geloven. Op de bank gingen tenminste de deuren voor ons open. Achteraf moest je er wel voor betalen. In Nederland krijgt je meestal iets als je bank account opent. Just smart.

Standard