Difference

Wat zou nu het verschil zijn tussen Korea en Nederland? Afgelopen middag had ik een interview met tolk van de Christian Herald, een weekly van de Kosin Churches in Zuid-Korea. Bijna alle vragen begonnen met ‘what is the difference…’. Ja, je moet weten dat ik ‘al’ een maand in Korea ben. Dan wordt het toch wel eens tijd om gedegen uitspraken te doen over de verhouding tussen die beide landen… Nou nee dus. Bovendien leef ik niet in het turbulente centrum van Seoul maar op een campus in een uithoekje van Cheonan, waar alleen studenten, docenten en personeel van het Korean Theological Seminary rondlopen. Zijn de kerken in Nederland beter? De studenten misschien? De christelijke presentie dan? Het missionaire gehalte? ja toch zeker? Nee, nee, en nog es nee! Maar goed, je bent wel vriendelijk dus je legt in passende woorden uit dat er vooral veel overeenkomsten zijn. Te meer omdat we praten over christelijke aangelegenheden. Hoe gaat Korea om met de teruglopende christenheid? En Nederland dan? Korea wasd voorheen het toonbeeld van missionaire dynamiek? Tot bijna 25% van de bevolking was 20 jaar geleden christen. Nu is het terug gelopen tot zo’n 10%. In Nederland lijken de kerken in de tegenaanval te gaan. Missionaire projecten bij de vleet. Nieuwe vormen van christelijke gemeenschappen doemen op, emerging churches heet dat. Ook in Korea? Of zijn die dat stadium al voorbij? Is er nog een kans dat de christenheid een stempel op de politieke of sociale vormgeving van hun land kan zetten? Op Goede Vrijdag beleggen de (meeste) kerken geen diensten. Op Paaszondag worden geverfde eieren uitgedeeld, al is dat verven vervangen door stickers plakken op de (gekookte) eieren. Dat is het dan. Geen kuikentjes of gele grappen in de etalages, geen Passievoorstellingen of -muziek. Pasen gaat aan geseculariseerd Korea voorbij. Nee dan Nederland. Het geel grijpt je aan. De Paasoptochten en -spelen doen het hart van Nederlandse christenen sneller kloppen. We maken elkaar wijs dat de Passion van de EO cs. werkelijk indruk op Nederlanders maakt, alleen je ziet het niet. Ach, dan hebben we tenslotte ook nog de paasvuren. Steek de brand er maar in. Dan hebben we Pasen weer gehad. O…, nee dat hebben we in Korea niet. Jammer? Nee, niet echt, ehh, ik bedoel: echt niet. Difference? Not really.

Advertisements
Standard

Na de maaltijd

Het avondeten was weer uit de kunst. Lyda weet al gauw de weg te vinden in de supermarkt en fabriceert de heerlijkste spijzen. Ook al oefenen we min of meer regelmatig met ‘met stokjes eten’, het is toch wel prettig als je vork, lepel en mes in je binnenzak hebt gestopt. Op een bepaald moment willen de stokjes niet meer. Dan zit jij honger te lijden, terwijl disgenoten heerlijk en onbekommerd hun gang gaan. Een andere oefening is dat je op de grond zit aan lage tafeltjes. Die zijn niet gebouwd op Europese maten. Dus wordt de afstand tussen tafel en mezelf groter dan die voor de Koreaanse vrienden. Het betekent dat ik mijn eten (met stokjes uiteraard) ook nog eens over een langere afstand moet vervoeren, met daartussen schrikbarend schone vloer. De angst slaat je om het hart als je bedenkt dat jij straks zit te knoeien op de vloer. En bovendien nog geen hap binnen hebt gekregen. Echter, vrees niet: thuis hebben we van alles te eten. We vallen heus niet om van de honger. Bovendien trekken we ons er niets van aan dat alles uitermate pedis is. Wat zou daar nu weer achter zitten?

Standard

Overwegingen na 2 week Korea

LS.,
Hoe verwerk je de ontmoeting met de Koreaanse cultuur in 14 dagen? Alsof dat zou kunnen. Zeker als je op een campus van een Seminary zit is de kennismaking heel gelimiteerd. Alleen op zondagen ontmoet je mensen uit het ‘normale’ leven.

Standard

KTS

We raken een beetje ingeburgerd in Zuid-Korea, tenminste als je onze Alien Registration Card moet geloven. Op de bank gingen tenminste de deuren voor ons open. Achteraf moest je er wel voor betalen. In Nederland krijgt je meestal iets als je bank account opent. Just smart.

Standard